Page 102 - mentese_10

Nermin KURT Aybuke ÇAKMAK
Şair Şair

SEVMEYİ BECEREMEDİK Ama iyi gelmedi hiç biri. DENİZDEKİ SES
Her bendeki seni terk ettiğimi düşündüğüm
Gidiyorum. gün, Hangi kayalık
Yalnız başıma alıp gittiğimi -O garip taş yığını-
Senin için. düşünüyorken; Kanatacak ruhumu
Kendimden, senden başka bir şey olamayan Sadece seni alıp gitmişim ben. Yosunlar sararken ayaklarımı
benden gidiyorum. Sadece seni. Hangi deniz yutacak sonsuz akan kanımı?
Acıyor mu canım
Gözyaşlarıma şahit gecelere inat, gündüzlere Her şeyin yalan olduğuna inandığım Hissetmiyorum
gidiyorum. dünyada tek gerçeğimdin sen benim. Hayat git gide alıyor elimden duygularımı
Ölümün bile buz kestiği yerde, bir tek yüreğimi Duyarsızlaşıyorum
Seni kaybettiğim tek maviye inat, sonsuz bir sen ısıtırdın oysa benim. Ve gözüm takılıyor uzaklardaki ümitvar
siyaha gidiyorum. balıkçıların
Gidiyorum. Ümitsiz oltalarına
Bu gidiş, bu vazgeçiş öyle acı ki, Yolumun uzun olmasına inat, Birden esaretimi hatırlıyorum.
Diri diri ölmek gibi. Sonunda seni bulamayacağımı göze alarak, Kandırılmışlığın bedelini
İnsan bir kere vazgeçti mi, Gidiyorum. esaret ile öder balıklar
Bir kere gidiyorum dedi mi daha dönüşü Senin için vazgeçtiğim benden. Peki ben niye ödüyorum?
olmuyor. Sevdiğim senden ve asla olamayacağımız Özgürlük diyor bir ses
Benimde dönüşüm yok. bizden. Nereye bıraktın onu
Gidiyorum. Hangi suda yüzdürdün de bulan yok
Ne zor geçti sensiz günler. İrkiliyorum sessizce
Yokluğuna kaç gecem şahit oldu? İnsanların kokuşmuş cümlelerine inat, Soruyorum meçhul sese
Sevme diyen, vazgeç diyenler oldu. sevmenin ne olduğunu bile bilmedikleri ancak Özgürlük benim neyime?
Bilmezler ki sevmenin vazgeçişi yok. yorum yaptıkları o kokuşmuş cümlelere inat. Hapsolmuşum suya
Gidiyorum. Esaret pul pul yapışmış ruhuma!
Küskün olduğum satırlara döndüm şimdi. Zar-zor yaşıyorum.
Tüm kelimeler yerinde. Yüreğimdeki acıya hiçbir şeyin iyi gelmeye-
Ama bu sefer sen eksik. ceğini bile bile. Ölü balıklar vurmuş kıyıya
Tüm eksiklerimi sende tamamlayan ben, Yine başka bir gökyüzünün altına gidiyorum. Hapsolmuş denize ruhları
diyorum şimdi senin yokluğunu nasıl tamam- Gidiyorum. Yazık ! Belki de bekleyenleri vardı
larım diye? Şimdi ben vursam kıyıya
Bitişlere inat, başladığımız yere Olur mu denizde bekleyenim?
Yokluğun öyle bir şey ki hiçbir şey iyi gelmiyor gidiyorum.
bana, yüreğime. Senle yaşamaya başladığımı düşündüğüm yere Hangi istiridye bağrına basar beni
Sensizlik öyle zor ve ağır ki. gidiyorum ben. İncisi dururken avuçlarında
Kelimeler boğazımda düğüm düğüm, yalnı- Uyurken seni düşündüğüm ve hiç uyanmak Hangi deniz yıldızı sokulur koynuma
zlığıma inat kuru kalabalık. istemediğim bir sabahın gecesine gidiyorum. Yalnızlık dururken avuçlarımda
Hiçbiri almaz omuzlarına yok ettiği canın
Dinlediğim hiçbir şarkı artık iyi gelmiyor bana. Gidiyorum. bedelini
Gezdiğim hiçbir sokak heyecanlandırmıyor O kayalık yalnızca kanatır ruhumu
beni. Başlayamayacağımızı bile bile beni sonsuzluğa O yosunlar yine tutsak eder beni
Beceremedim. uğurlayacak, o başlangıca gidiyorum. O dalgalar bir daha gelmez geri
Beceremedin. Biliyorum
Beceremedik. Niye anlamıyorum
Özgürlük diyor meçhul ses;
Hangimiz suçluyduk? İçinde saklı
Sevmeyi bilmeyen ben mi? İnsanız biz
Sevilmeyi beceremeyen sen mi? Özgürlük denizinde boğulur her birimiz
Becerdiğim tek şey vardı oysa benim. Çık o denizden
Tüm çıplaklığı ile severken susabilmek. fazla bırakmışsın suya kendini
Severken, susabilmek. Kendini kuş sanar bu insanlar
Kaç gökyüzü değiştirdim ben sensiz. Bilmezler ki kanatları değil
Kaç şehir? Yüzgeçleri vardır
Kaç uykusuz gece? Akıntıya kapılır her biri.
Uyan deniz kızı uyan
Sıkışıp kalma sarp kayalara
Uyan!
Nefes alma vakti geldi
Uyan!
102
102