Page 74 - mentese_10

Sevda Ülkümen OVALI Yitip Giden Değerler
Yazar

ayram sabahları bir gün ön- lerden tadımlık olarak komşusuna
ceden heyecanlandıran, arife götüren aileler, NEREDESİNİZ?
Bgecesi mutluluktan uyutma-
yan bayramlar. Yeni ayakkabıların, Yaşadığımız apartmanlar yıllardır
bayramlık elbiselerin egemenliğini birbirlerini tanımayan, bir günay-
ilan ettiği yıllar. Sabah kahvaltısın- dın demeyi külfet sayan, çocukla-
dan sonra, annemizin bizi sokma- rının düğün ve davetiyelerini ver-
dığı misafir odalarının kapılarının meyen ailelerle dolu. Sonuç olarak
ardına kadar açılışları. Önce evde- hastalık ve ölümler duyulsa bile
ki büyüklerin ellerinin öpülmesi kimsenin mağdur aileyi ziyarete
daha sonra farklı evlerde yaşayan gitmediği gerçeği apaçık ortada.
aile büyüklerine yapılan ziyaretler. Eli paketlerle dolu birisini görünce
Ziyaret bitiminde bize gelecek mi- taşınmasına yardımcı olmak, yü-
safirlerin beklemek için eve dönüş. rümekte zorlanan bir yaşlıya des-
tek olmak, toplu taşın araçlarında
O kadar çok gelen olur ki sokak ka- onlara yer vermek artık bir hayal.
pısı bütün gün açık tutulur. Omzu- Günümüz insanları duygularını,
muzdaki çantalar hiç yerini değiş- saygılarını, merhametini rafa kal-
tirmez, parayla dolacağı anı bekler. dırmış öyle yaşıyorlar.
Verilen paraların miktarı ne olursa
olsun biz çocuklar arasında reka- Teknoloji çağı ve çocukları…
bet konusu olurdu. Senin paran NEREYE KADAR?
mı çok benimki mi tartışmaları
hiçbir zaman kavgaya dönüşmez.
Oyuncak almak için panayırın
yolu tutulurdu. Evde kalan büyük-
ler, evlerde fırın olmadığı için çarşı
fırınlarında pişirilen kurabiyeler,
börekler ve her türlü tatlıları misa-
firlerin beğenisine sunarlardı. Yor-
gun ve mutlu bir günün sonunda,
akşam olunca, erkenden uyumak
biz çocuklar için kaçınılmazdı.
Şimdi bayramlar tatile dönüştü.
Deniz ve havuz sefaları, çatlayın-
caya kadar tüketilen açık büfe ye-
mekler, kalıcı olmayan mutluluklar
acaba biriktireceğimiz dostlardan
tek bir tanesi ile kıyaslanabilir mi?
Bazen yakınlarımızdan önce gelir
komşularımız. Acı ve tatlı günleri-
mizde yanımızda olan desteklerini
esirgemeyen dostlarımız, ikram
için değil sohbet için kapımızı ça-
lan canlarımız. Küçük çocuğunu,
dışarıda işi varsa komşusuna ema-
net eden anneler, pişirdiği yemek-

74 74