Page 37 - Menteşe Dergisi Sayı 9

DOĞAYA DUYARLI MEHTAP BİRGİLİ
İnş. Müh. - Yazar
TOPLUM

endimi üzgün ya da mutlu, çaresiz ya da çözüme ulaşmış
hissettiğimde ilk yaptığım iş: gökyüzüne bakmaktır benim.
Bu halin rehaveti içinde, içten içe kendimle konuşur, Ata-
Ktürk’ün “İSTİKBAL GÖKLERDEDİR!” sözünün boşuna ol-
madığını düşünürüm.

Gökyüzüne merakım her çocuk gibi “neden ve niçin” sorularını sırala-
dığım yıllardan gelir. “Gökyüzü neden mavi?” sorusu Rahmetli Baba-
cığıma sorduğum ilk sorulardan biridir. Devamında “Güneş batarken
neden kızarır? Bulutlar neden beyazdır?” soruları ardı ardına gelirdi.
O zamanlar doğru cevapları bulma telaşına düşen babam; “Sorgula-
mak iyidir. Nedenini önce sen bulmaya çalış, sonra birlikte cevaplaya-
lım” derdi. Ben küçük aklımla düşünmeye başlardım. Acaba denizin
rengi mi vuruyordu gökyüzüne? Belki, annem bana ipucu verir diye
umar; aynı soruyu anneme sorardım. Annem; “Allah öyle yaratmış,
ondan öyle” der geçerdi. “İyi de neden öyle yaratmış” işte bu sorunun
cevabı annemde bulunmazdı. Fazla üstüne gitmeye çekinirdim.

Babam çok okuyan biri olduğundan onun koca ansiklopedilerin için-
de ne aradığını pek bilmezdim. Benim sorularıma doğru cevap bul-
ma telaşına düştüğünü çok sonraları kendisinden öğrendim. Sorumu
unuttuğum anda babam sorduğum soruyu hatırlatır; nasıl bir cevap
bulduğumu sorardı. Gerçekle ilgisi olmasa bile arayış içindeki çabam,
onu neşelendirirdi. Öte yandan cevabı nesnel olarak gözlememe yara-
yan deney ortamı yaratırdı.

Gökyüzünün neden mavi olduğunu nasıl mı öğrendim? Bir cam priz-
ma sayesinde... Karanlık bir ortamda fenerden gelen ışığın kırılımıyla
oluşan renkli tayfın hayranlığının sihirli atmosferinde öğrendim, gök-
yüzünün neden mavi olduğunu…