Page 95 - Menteşe Dergisi Sayı 9

AZRA ŞİMŞEK BARIŞ ARSLAN CENGİZ BEKTAŞ
Öğrenci Öğrenci Yazar - Şair

KİTAPLARDA ÖĞRENDİM CEBİMDE BİR ÇİÇEK BİR EV ÇİZECEĞİM

Ben harfleri kitaplardan öğrendim Bileğim inceliyor Perşembe Bir ev çizeceğim bölümsüz doğu-batısız
Harfleri birleştirip kelime yapmayı… geceleri Verin ellerimi
Kelimeler satırlara dönüştü… Cebimde bir çiçek Serin gölgelerde kişiler çizeceğim
Satırlar sayfalara… Sokağına geliyorum Ağısız çocukluklar
Yalan yok adam akıllı Sen-benim biz olduğu çağ
Ben okumayı kitaplardan öğrendim… Korkağım kabul ama duygu Ayrı bölüm düşkünü yok aramızda
Öğrendikçe okumayı, yüklüyüm Çalışmanın büyüsü irelecek
Şehirleri, ülkeleri, Seslerden uzağım Evimizin düzeni yerinde
Başka diyarlarda yaşayan insanları … Kimse bana kendimi anlatmıyor Yüzyılların tümü birden yaşanacak
Ben kitaplarda, gezmeyi öğrendim. Sözüm çok kesildiği için Kötü tümceleri de seveceğiz iyilerce
Susmayı tercih ediyorum Geleceğimiz bizden utançsız
Ben, Kanuni’yi, Fatih’i, Saçlarım dökülüyor sürekli Çalgılar susacak ses sürecek eylemimizde
Yunus Emre’yi, Mehmet Akif’i, Sağa Sola Evimizde öldürmeyi öğreten inanışlar
Gazi Mustafa Kemal’i Düşe Gerçeğe anılmıyacak
Kitaplar da öğrendim. Sana Bana Bilinmeyen ötelere el kaldıran papazlar
Küfrüme Şükrüme olmayacak
Kitap benim elim kolum, Gözlerim kararıyor çocuk Demirci Müller’in gözlerindeki kuşku
Kitap benim bilgi yolum, Gözlerimde sana bakacak Senin benim kuşkum
Kitap benim can yoldaşım Cesaretim yok Tinimizi tanrılığa yetiştirmeyi bileceğiz
Okumazsam; sağırım, lal’ım. Yaradanın ikra emrine Tuna içimizde doğup kocayacak
Yazarak cevap veriyorum Birbirimizi çiçek olmuş yaprak olmuş
Şimdi sizlere derim; Senin gelmeyişine ise göreceğiz
Bilginize bilgi için, Öfkemle Kurumuş dudaklarımızda sıcaklık
Cahilliği yenmek için, Beni öldür Dağlarda döğülmüş sular evimizde
En güzeli de, kendiniz için, Çünkü yorgunum Yeşil otların üzerinden çakıl temizliğinde
Okuyun, okuyun, okuyun her daim… Kalbim Hiroşima’da çocuk İnancımız üzerine evrenimiz
Nagazaki’de anne Evimizde ağaçlar kökleri bizde
Sivas’ta şair Bir ev çizeceğim bölümsüz doğu-batısız
Muğla’da avare Verin ellerimi
CAHİT YARGICI Ve sokağından çıkıyorum Verin ellerimi
Yazar - Şair Artık cebimde bir çiçek yok. Kişiler çizeceğim.

AŞK YANGINI

Vedalaşırken güneş gündüzle,
Deniz kenarında kızıllığı izliyor adam.
Son ışıkları yansımış denizin üzerine
Güneşin.
Dalgalar dansa kalkmış,
Kaybolan aşkına ağlıyor adam.
Adam, hüzünlü çaresiz...
Güneş görüyor onu,
Kızıl oklarını uzatıyor avutmak için.
Oysa, denizin serinliğinde
Aşkı için yanıyor adam.