Page 97 - Menteşe Dergisi Sayı 8

BİRDAL CAN TÜFEKÇİ HAMDİ TOPÇUOĞLU
Yazar - Şair Yazar - Şair

SON NEFESTEYİM ŞU MUĞLA DEDİKLERİ

Aşkından bin beterim, her gün gözyaşı döktüm Dağın ardı öte
Yanar durur yüreğim, bak önünde diz çöktüm, Ötede başka dağlar
Gün geceye karıştı, umutsuz boyun büktüm, Oba göçtedir; maya düzde
Belki de son nefeste, ecelin önündeyim. Türkün, mayasıdır türkülerin Ferayi.

Öylece çekip gittin, demedin ki; şu neden! Dağın iki yakası köy
Aklım karma karışık, sen oldun koyup giden. Zulamda yalın yaşamlar
Suçu bende arama, sensin beni kahreden, Püryan kebabı, biber tatarı
Belki de son nefeste, bir çıkmaz derindeyim. Geceleri tarlalar dolusu şehirler kurarız
Çoluk çocuk, hınım hısım, eş dost
Geçmişe dönüp bakmam, dertleri attım düne, Ne yalnızız, ne yalıncak…
Hasretin yakar beni, özlem ektim her güne.
Kır artık şu inadı, çevrilme başka yöne, Dağın dibi su çıkan
Belki de son nefeste, umudun serindeyim. Masaları devirmeden ormancı
Tahir Amcam tellere vurmadan
Bak; Leyla ya döndüm ben, kaybettim gittim Dilense badem, tutuşsa karanfil,
aklı, Billurlara aşk koysak
Sinem bir yangın yeri, deme; hep kendin haklı! Denizleri durultsak…
Sanma vuslat imkânsız, sevdan içimde saklı,
Belki de son nefeste, gel dersen emrindeyim. Dağın eteği şehir,
Kuzulu kapılar ardında avlular
Damarımda kan oldun, gönlümde aşk yu- Sağınıza ortancaları alınız,
vamsın, Solunuza şebboyları
Yâr benim yüreğimde kapanmayan yaramsın. Anacığım çeyiz sandığını aynalara taşırken
Ömrüm ömrünle dolsun, dilimde tek duamsın, Alaca yeşil gömleğimi giysem
Belki de son nefeste, ölsem de seninleyim. Dar sokaklardan afili
Tütün kokulu, çam pürünce taze
Birdal Can TÜFEKÇİ Sizi parklarda, süs yollarında beklesem…

Şu Muğla dedikleri,
Yerkesik’le Pisi arasında yürecik.
Demirciler demir döver,
Arastada,asma altında,
Erenlere yarenlik yaraşır,
Sözde sureti görebilmek gerek….

Hamdi TOPÇUOĞLU