Page 21 - mentese_10

köpek! Siz kim, memliket işi kim? Sorusunu yine: “Vallaha habarım
Sizin derdiniz ırakı! Zıggım içe- yok.” Diye yanıtlayınca, eşini çıl-
sile, doymadınız ırakılara.” diye dırttı. “Allahından bul işallah, yol-
bağırınca, Hemşehrimiz desibeli laada babışsız gez. Başga bişeele
düşük sesle: “Bak! Yokarda Allah demecen.” Diyerek çılgına döndü.
va, bakıpduru! Ben Allah’dan kor-
karın, yalan söğlümen. İsdee inan, Hemşehrimiz hemen atladı: “Ta-
isdee inanma, vallaha şert osun mam… Hem vallaha hem billâha
bıgırık işdim. İnanmazsan Cafer’e içmecen gari!” diye teslim bayra-
sor!” deyince, hanımı: “Haa… ğını çekmişti. Ama hanımın söyle-
Doğru! Bak. Bi, bıleşikci Cafer gal- yecekleri daha bitmemişti. Çünkü
dıdın sormadımız, naha oldu da, yıllardır canına tak etmişti: “Sus!
unuduvemişin bilmen(!) Beni bak! Seroş köpek. Yettin bittin be! Daha
Bozecinin şahidi Şırecimiş! Senin üş gün evee, töbe dedin, içmecen
şahit hindi, Cafer mi gari? Tüh! Gı- gari dedin, eye içesem Allah daş
lığı bozuk tamışılaa! A irezil! Geci etsin dedin, yemin etdin, hani n’ol-
yarısı evin önünde, garın üsdünde du? Gar’ın üsdünde naha yatdın
boylu boyunca yatıpdurumuşun, galdın? Heç olmazsa, bakdın gör-
bekci görmüş kapıyı çaldı.” deyin- dün gar havası, erkenden evi ge, a
ce, hemşehrimiz: “Vallaha habarım kör olmıyası.” diye azarlamayı sür-
yok!” diye itiraz etti. Eşi cevabı du- dürüyordu.
yunca, kan beynine sıçradı: “Ben
üç guruş pareye yetiriyon, bitiri-
yon deye uğreşen, sen her gün lo-
kantıda yi, iç! Aaşam, babıcın biri
yogudun, nerde godun geldin?”