Page 21 - Menteşe Dergisi Sayı 13

sonbahar yağmurlarıyla göle
döner. Bütün kış su altındaki
toprak mayısla birlikte suyunu
derinlere çeker, tava gelir. Artık
kuyuların dışında su bulaca-
ğımız ne bir dere ne bir pınar
vardır.
Biz, tarlayı drene ederek sula-
rın bir yerde toplanabileceği
bir çukur açmıştık. Amacımız
yağmur sularını burada topla-
yarak kışın kök çürümelerini
önlemek, yazın da bu suyu su-
lamada kullanmaktı. Doğrusu
bu suyun kuşların da imdadına
yetişeceğini hiç düşünmemiş-
tik.
“Nihayet suya iniyor alay
Kanatlarında son gayret
Önce içlerinden biri
Belki en cesuru,
Belki bilgesi
Daldırıp gagasını
Kana kana içiyor
Nefes bile almadan.
Ardından diğerleri Rııırr ır u, korkutmak zamanı değil.
Su su olmaktan memnun Rrr u, rrr u ırrk u! Şimdi suyumuzu, bağımızı
Hazır yeniden tırmanmaya “Burası el yurdu bahçemizi son yurtlarını da
herkes Burası yaban yaktığımız cümle mahkukatla
Hayat denen merdiveni.” Yangınlar sarmış olsa da paylaşma zamanı.
İçimde, öngörmeden de olsa kapızları Bugün onlara dünden çok
iyi bir iş yapmanın sevinci ışıl- Küle dönse de belenler ama çok daha muhtacız. Çün-
dıyor. Bir an asmaları unutuve- Barınmaya yeni kaya kovukları kü bana “Yangınlar Çağı”na
riyorum. Uçmaya uçurumlar bulmak girdiğimizi söyledi o gökçe
Hani dilimi anlasalar, acılarını gerek” güvercinler.
yüreğimde hissettiğimi söy- Korkularım dağ, içim ezik.
leyeceğim en önce. Böyle bir Onlar, alafı hâlâ yanaklarımı
felaket yaşattığımız için yöne- yalayan rüzgârları yararak dağ-
tenlerim adına, insanlık adına lara doğru uçup giderlerken
özür dileyeceğim onlardan. dilimden,
“Gitmeyin!” diyeceğim. “Kalın “Çöktük yurtlarına kurdun
buralarda. Bu bağ bahçe, size kuşun
de yeter, bize de…” Sürdük bayırlara,
Bir an içlerinden biri başını Sürdük başı karlı boranlı dağ-
kaldırıp bana bakıyor. Sanki lara
benim oradaki varlığımı hep bi- Şimdi yine kuşatmalardayız
liyormuş gibi. Bir şeyler anlatır Ormanları yakarak
gibi ötüyor. Parça parça doğrayarak kaya-
Irrk uu! ları
Uu ! Uuu! Sulara ağılar katarak.”
Irr u… dizeleri dökülüyor. Bağda ne
Ürperiyorum. Hem de çok… kadar korkuluk varsa topluyor,
Sonra hep birlikte ötüyorlar: kırıp atıyorum.
“Uuuu Uu, Uuuu u, Şimdi kuşları korkuluklarla

Menteşe Kültür-Tarih-Sanat / Fehmi ÖZSOY

21 21