Page 17 - Menteşe Dergisi Sayı 13

Açık Fotoğraf Ameliyatı
Burcu TOPÇU Açık Fotoğraf Ameliyatı
Yüksek Lisans Öğrencisi

ohn Berger bir sözünde bakışlarımı. Bakışlarımda Bedeninin aşağısı tutmuyor-
“Fotoğraf görülmüş olanı hareketlenmiş ve gözlerimin du bir sokağa. Oysaki tüm
Jkaybederken, daima ve sinesine çekilmiş bir sokak sokaklar beden diliyken
doğası gereği görünmeyene atıyordu. Atışları hissediyordu bakışlarının. Bakışları süslen-
işaret eder. Sürekliliği olan bir sokak. Bakışların da atışları ip sokağa çıkarken bedeni
bütünün içinden aldığı bir ânı olurdu; incelikleri gördüğünde yerinde sayıyordu. Bir yerde
yalıtır, korumaya alır ve sunar.” dayanamaz, bir bayram öylece kalakalmak gibiydi
der. Bu sözden hareketle bir sevinci gibi baktığı inceliklere dünya. Hiçbir duvar yazısına,
pencereden yansımamı çekti- belenmek isterdi. Bakışları kamyon arkasına ya da bir cam
ğim fotoğraf bana ilham verdi süzmek de burdan geliyordu buğusuna sığmayacak türdeydi
ve bir yazı yazmaya teşvik galiba. Süzülmek ve sezilmek yansıması. İçeride çerçevele-
etti. Yazıma başlamadan önce isterdi her incelikte. Küçük nen karmaşasını dünya sarıyor
Gülten Akın’ın Güz Fotoğraf- bir iğne deliğine geçirilmiş durgunluğuna. İşin mutfağın-
ları şiirinden bir parçayla giriş gibi girişkendi bakışları. Bir da olmak biraz da dışında
yapmak istedim: gün bu fotoğrafı bakışlarımın olmak demektir. Gökyüzü her
“Bir de seni seviyorum deliğine soktu. Gözündeki şeye yetebilir. Gönül lambayı
fotoğrafı küçük beyaz ışık tüm karan- asıyor; ışığına üflediği şiirler
Neden sen yoksun içimde lıkları ve kabalıkları aydınlat- okunsun diye yeryüzüne ve
unutmuşum bunu abilecek dirayetteydi. Başına benliğini koyuyor hüzün kenarlı
Atmışsın kendini çerçeveden hiç çorap örülmemiş gibi asılan çerçevesine. O, bir dünyaya
dışarı tüm çamaşırların ağırlığını duruyor; dünya hiç durmayan
Kurşun gibi ağıp göklerimize hissederdi dünyanın. Mandalı durgunluğa…
Süssüz ve katkısız kendin olar- çıt diye kırılan dünya. Zamanı
ak dönüyorsun hiçe kurdukça suratına astığı
Yaşıyor böylece seni sevi- o ifade hep yabandı hayata.
yorum fotoğrafı” Yine de dallanıp budaklanırdı
Zaman, sarmalını geceye çev- zihnindeki ağaç. Umudu, derin
irmişti. Pencerenin perdesini köksüzlüğünde saklı olmalıy-
aralayıp heyecanını kaybet- dı. Üzerine hiç giymediğin bir
miş olan sokağa çevirdim şeyi taşımak nasıl bir histi?

Menteşe Kültür-Tarih-Sanat / Burcu TOPÇU

17 17