Page 27 - Menteşe Dergisi Sayı 13

Fuiii! Fuiii! Fui! “Hey binek taşı! Ne atlar kaldı, ses.
“Ya gerçekten bir insansa?” ne katırlar. İnsanlar bile çekip Herakleitos hoş geldin, diyo-
“Yok canım, yıllardır kimselerin gitmişken hâlâ kimi, neyi bek- rum ben de.
uğramadığı bir evden bana lersin böyle?” ***
birinin ıslık çalması olacak şey Daha bu soruyu sorarken binek Birkaç yıl önce yayladan yer
mi?” taşına oturuyorum. aldım deyince;
Avlu kapıya yaklaşıp bir delik- Nereden estiyse Epikür’ün; “Bizim de yaylada bir yurdu-
ten içeriyi gözlemeyi düşünü- “Non Fui, Fui, Non Sun, Non muz var.” demişti kırk yıllık şair
yorum. Kapı öylesine köhne Curo” “ Yoktum, varım, olmaya- arkadaşım. Sevinmiş; “Birlikte
ki… iki babaya tutunmuş, itsem cağım, umurumda değil.” sözü şiir söyleşileri yaparız.” diye
göçecekmiş gibi. Bir iki adım aklıma geliyor. eklemiştim.
geri çekilip dikkatlice inceliyo- Epikür’ün mezar taşında yazı- Ne var ki onun “Ben, yaylaya
rum. lıymış bu söz. 12 yaşında gittim. Götürün
“Öyle çoksunuz ki, Fui…yani “varım”…”Şimdi”nin, beni buradan, diye ağladığımı
Kanatlarınız sarkık, yorgun “yaşadığımız anın” bundan hatırlıyorum. Bu yaştan sonra
Tokmaklarınız menteşeleriniz- güzel anlatımı olamaz diye hiç gidemem.” sözleriyle adeta
den paslı geçiriyorum içimden. yıkılmış; insanı böylesine güzel
Böylesine hasretken sevgilere Bence, böyle terk edilmişlik- bir doğa parçasından koparan
Hanginize dokunsam lere direnen kapılara; “adhuc yaman koşullar, gerekçeler
Parmaklarım sebebiniz ola- fui” “hâla yaşıyorum.” yazmalı. olmalı, diye düşünüp susmuş-
cak.” Taze otları iştahla yiyen kap- tum.
Yan taraftaki binek taşı gözü- lumbağaya ilişiyor gözlerim. ***
me ilişiyor. Demek ki yaylanın kışuyurları “Yeni gelin olmuştum.” diye
Atların eşeklerin en değerli da uyanmış. söze başlamıştı yaşlı kadın.
ulaşım aracı olduğu yıllarda Her şey değişiyor. Yaylada da, “Kendimi yayla, göç ve tütün
daha çok da kadınlar bu taşları yayla da… muhabbetleri içinde bulmuş-
basamak yaparak hayvanlara “Değişmeyen tek şey değişi- tum. Ay dolmadan tası tarağı
binerlermiş. min kendisidir.” diyor içimdeki atlara yükleyip yaylaya göçtük.

Menteşe Kültür-Tarih-Sanat / Hamdi TOPÇUOĞLU devamı sayfa 28’de

27 27