Page 29 - Menteşe Dergisi Sayı 13

Omuzlarında
Hatice ALTUNAY Omuzlarında
Eğitimci - Yazar Sanat Taşıyan Ozan
Sanat Taşıyan Ozan

ükselecek Demirel bir ruhu duymasa da ilgilenenler
eğitimcinin idealist duydu.
Yruhuyla bezediği oğlu… Aradan bir zaman geçti. İlk
Çalışkan, sanatsever dünyaları şiir kitabını aldım ondan bana
dokuyan ve buluşturan, her imzaladı.
kim ki sanata göz kırpıyorsa 21 Mart Dünya Şiir gününde
onu yüreklendiren bir ozanı- Mustafa Köz, Yükselecek
mız…Onunla ilgili hangi anıma Demirel, Oya Dirikcan, Rıfat
dokunsam ne güzel ne anlamlı Kalakoğlu,Orhan Akkaya ,Sibel
savaşım derim yüreğimin sızılı Koparan ve adını sayamadığım
ucundan. birkaç ozanımız bir de ben
Marmaris Lisesinde görev davetliydim.
yapan idealist öğretmenim. Şiirlerimizi okuduk. Naçizane
Kendimce karalama defterle- ödüllerimizi aldık. Yükselecek
rim var gün yüzüne çıkarmak Demirel’i, Sibel Koparan’ı ve
istediğim. Marmaris’te sanat Yıldızelili Aşık Veysel gelene- Yükselecek DEMİREL
adına ne var ne üretiliyor diye ğinde yetişmiş saz ustasını da
kulak kabartıyorum. Eğitim davet ettim okuluma. İzin filan fası yönetiyordu. Bana gazete-
içinde çırpınan “Birikim” adlı almadan büyük bir coşkuyla yi düzenli gönderiyordu.
okul dergisinde sanat kaygı- davet ettim (şimdiler de değil Duyduk ki kötü bir hastalık
sıyla içini doldurmaya çalışan izinsiz izin almak olanaksız pençesinde savaşım veriyor
bir öğretmenim. Öğrencilerim bürokrasi zinciri hepimizi ozanımız, yazarımız.
zehir gibi, hepsi sanat için el boğardı.) Nasıl direndi nasıl kendini
ele verdiler. Yöneticilerimiz, Ben kendi okulumda yazar- hayata ve sanata verdi. Yılmadı
okul koruma derneğimiz sağ ozan kimliğim dışında biriyim son nefesine kadar çırpındı
olsunlar bize destek verdiler. Yalnızca devletin sekiz dört sanat köşesinde.
Kültür sanat maceramız dört- maaşlı memuru dışında hiçbir Yaşım elliye yaklaşıyordu. İlk
beş yıl sürmüştü. O günleri etkinlik yapma yetkim yok. göz ağrım şiir kitabımı imza-
anar büyük bir gururla öğren- Bürokrasiden izin çıkmıyor. ladım ona bir kahve içimlik
cilerim. Gelinen nokta içimizi acıtıyor zamanda. Çok beğendi sanat
Duydum ki “Damla” diye bir inan) Beni kırmadılar. Okulu- sayfasında epey yayınladı
dergi çıkıyormuş Marmaris’te. muzun salonunda sazlı-sözlü şiirlerimi. İkinci ve üçüncü öykü
Adı çok hoş…Damlaya dam- güzel bir etkinlik yaptık. Yükse- kitabımı ulaştıramadım ne yazı
laya…Bizim dergi gibi birikim lecek Demirel’in gözleri doldu ki…
olacak. Yükselecek Demirel ve Atatürk’ün gençliği ile kıvanç Devrim Gazetesinde pek bu-
Rıfat Kalakoğlu derginin işçi- duydu lunmuyordu. Gazeteye seyrek
menleri…İlk orada tanıdım onu. . Bana ve öğrencilerime teşek- uğradığını söylüyorlardı.
Gazeteci Rıfat Kalakoğlu ile kür etti defalarca...O, an ozanın Rıfat Kalakoğlu tarafından bir
birlikte sanat serüveninde. İlk mutlu olduğu doyumsuz bir yazı düştü internete. Ya… deyip
orada tanık oldum yaptığı işin andı. Hiç unutamam titrek ve uzayan cümlem evin içine
yüceliğine inanan bakışı… duygulu sesini. düştü…Yüreğime bir kor… Ateş
”Ben siz ile birlikte gönüllü- Muğla’ya gelen her yazar ve düştüğü yeri yakardı. Dokun-
yüm sanata. Öğrencilerimi de şairleri takip eden etkinlik- duğu yürekleri de yakıyordu.
kendi şiirlerimi de taşırım bu lerde Yükselecek Demirel ile Anılar zihnime hücum etti
dergiye.” dedim. Çok mutlu karşılaşıyorduk. Onunla bir Ne kadar yaşarsa yaşasın bir
oldu. Damla dergisi ilk acemi- kahve içimlik sohbetlerim de ozan hep yaşamalı benim
liklerinden kurtuldu sanatta oluyordu. yüreğimde. Söz uçar yazı kalır
adını duyurdu İlgisiz kesimin Devrim gazetesinde sanat say- diyerek sarıldım kâğıda ve

Menteşe Kültür-Tarih-Sanat / Hatice ALTUNAY devamı sayfa 30’da

29 29