Page 33 - Menteşe Dergisi Sayı 13

Biz Oyun Oynardık
İdris ÖZLER Biz Oyun Oynardık
Eğitimci -Yazar

nneciğim kardeşim tab-
letimi vermiyor!
A- Kızım sen benim bilgi-
sayardan oyna.
-Onun şarjı bitmiş anne!
-Babanın telefonundan oyna.
-Onu babam kullanıyor!
-Tamam kızım, sen de benim
telefondan oyna o zaman.
-Sağ ol anne. Önce şu çiftlik-
teki sebzeleri sulayayım, sonra
diğer oyunda altın toplamam
lazım.Anne ne kadar mutluyum
bak, Ayşe’nin ikinci levele ge-
lemediği oyunda ben beşinci
levele kadar yükseldim.
Yaşlı adam bütün bu sohbet-
lerden ve yapılanlardan dolayı
şaşkınlık içindeydi.Oğlu bir
köşede, gelini bir köşede,
torunları bir köşede. Herkes
kabuğuna çekilmiş, elindeki
bilgisayar ya da telefonla
uğraşıyordu.Günlük sohbet-
ler unutulmuş herkes yatana
kadar kendi sanal dünyasında elindekileri kapatsın, ben de çocuk olmazdı. Haftalık ban-
vakit geçiriyordu hatırlayabildiğim kadarıyla yolar yapılır, elbiseler haftalık
Yaşlı adam elinde olmadan: anlatayım. çıkar, sular mahalle çeşmesin-
-Kızım sizin çiftliğiniz mi var? Çam kabuğumdan araba; den taşındığı için sık sık yıka-
-Yok, babacım, bunlar bilgisa- çalılardan deve katarı; sopalar- namazdık. Herkes bizim banyo
yarda, sanal bunlar, yani nasıl dan at, eşek, çelik- çomak; eski yaptığımızı bilirdi çünkü ay gibi
anlatsam, bilgisayar oyunu. hortumlardan çember; telden parlardık. Pantolonlarımız en
-Anladım kızım, ben de oyun arabalar… Kısacası beş para fazla dizlerinden ve kıçından
deyince bizim zamanımızdaki harcamadan bütün oyuncakları eskirdi. Büyüklerin bağda,
oyunlara gitti aklım, kendimiz yapardık. Taşlarla bahçede, tarlada sürekli işi ol-
-Dede siz çocukken nasıl oyun- beş taş, dokuztaş, dikili taş duğu için bize dedeler, nineler,
lar oynardınız? onardık. Körebe, sek sek, çukur komşu kadınları bakardı. Biz bir
-Bizim zamanımızda oyuncak kazmaca vazgeçilmez oyun- evin çocuğu değil mahallenin,
yoktu, televizyon yoktu, radyo lardandı.“level”i olmayan bu komşuların, köyün çocuğuy-
birkaç evde vardı. oyunların yalnız oynanması duk. Yatana kadar çalışıp oyun
-Hadi canım dede, bilgisayar mümkün değildi. Hep bir cur- oynadığımız için hiç
da mı yoktu! cuna hep bir gürültü hep tatlı birimiz şişman değildik. Ko-
-Oğlum dedeni dinle, bilgi- bir rekabet ve aynı zamanda şarken yüzümüzden süzülen
sayarların yaygınlaşması son paylaşım vardı. Zamanın nasıl terler, yerden kalkan tozla
yirmi yılın işi. aktığı bilmezdik. Dizlerimiz birleşerek ne haritalar çizerdi
-Dede çocukken neler yapardı- parçalanırdı, düşerdik, kalkar- bir bilseniz.
nız, nasıl oynardınız anlatsana! dık, yuvarlanırdık, ağlardık. -Dede, hiçde hijyen değilmişsi-
-Peki oğlum ancak herkes şu Kafasında delik olmayan bir niz. Hasta olmaz mıydınız?

Menteşe Kültür-Tarih-Sanat / İdris ÖZLER devamı sayfa 34’de

33 33