Page 80 - Menteşe Dergisi Sayı 13
P. 80

Turkuaz Şemsiyeli Kadın
                          Tulay KINTAK KOZAK                        Turkuaz Şemsiyeli Kadın
                          Yazar






                     isan ayının son pazar
                     günü. Baharın yere göğe
              Nsığamadığı dönemler.
               Arılar, kelebekler, rengarenk
               çiçekler…
               Güzel geçen bir günün sonun-
               da, dün gece ilginç bir rüya
               görüyorum. Üniversiteden sınıf
               arkadaşımız rahmetli Levent’i
               ziyarete gidiyorduk. Hayır
               olsun inşallah dedim.
               Levent, 25 Haziran 2016 da
               gece geçirdiği mide kanaması-
               na bağlı kalp krizi sonucu vefat
               etti. Biz sınıf arkadaşları başta
               olmak üzere, herkes şok oldu.
               Kimse inanmadı, inanmak
               istemedi.
               Esprileriyle bizi neşeye boğan
               sınıfımızın en şakacı üyele-
               rinden biriydi. Son şakasını
               yaptı giderayak. Gülen yüzü ve
               kahkahaları ise hala hepimizin
               kulaklarında…
               Ankara’da yaşayan arkadaş-
               larımız onu son yolculuğuna
               uğurladı. Bizler de kendi
               memleketlerimizde gözyaşları
               içinde sessiz sedasız uğurladık
               onu.
               İlk tanışmalarımız, birlikte ge-
               çen okul yıllarımız konuşuldu
               günlerce. O dönemlerde biz;
               aynı sınırların içinde, zamanın
               bizi nereye sürükleyeceğini
               bilmeden yaşıyorduk. Hepimiz   mücadelenin içinde bileme-   hiç hesaplamadık.
               gençtik. Hepimizin hayalleri   dik, birbirimizden ayrı geçen   Zaman yaşımızı eritirken haya-
               vardı. En önemlisi de hepimizin  zamanların birinde, birimizin   tın potasında, yaklaşan sonun
               geleceğe dair planları vardı.  hayat yolculuğuna ansızın    başlangıcının ikinci acı haberi
               Gün oldu devran döndü, her    “Benden buraya kadar!!!” diye-  geldi. Bizler henüz yenilmedik.
               birimiz çınar ağacından dökü-  ceğini…                      Ancak yaşamın hüzün molasın-
               len yapraklar misali savrulduk   Yollarımız Hacettepe Üniversi-  da elenmeye başladık.
               yaşamın türlü karelerine…     tesi’nin Beytepe Kampüsü’nde   Okul sonrası ilk acı haberimiz
               Birbirinden habersiz yaşamın   kesişti. Kaderin bize sunduğu   Emel’di. Şimdi de Levent… On-
               içinde ayakta kalmaya, başarılı   yarışa hep birlikte başladık.   lara “sonra görüşürüz” diyeme-
               olmak adına yürümeye, hatta   Ancak yarışı birlikte tamamla-  yecek olmak ne kadar acı…çok
               koşmaya devam ettik. Onca     ma şansımızın olamayacağını   erken terk ettiler bizi…



               Menteşe Kültür-Tarih-Sanat / Tülay KINTAK KOZAK                           devamı yan sayfada



    80 80
   75   76   77   78   79   80   81   82   83   84   85