Page 86 - mentese_10

tedavilerle iyileşiyordu ama doktor- gibi geldi. Oturdu. Menekşe; başı
lar sakin bir hayatı öneriyorlardı. dik, kararlı, İdris süklüm püklüm,
İdris’le sakin hayat pek olası gö- basiretsiz, güçsüz…”Ayrılacağım.”
rünmüyordu. dedi Menekşe. Anlamadı İdris önce,
baktı. “Ayrılacağım.” dedi Menekşe.
İki oda bir salondu Menekşe’nin evi. İdris bu kez anladı, hem söylediği-
Apartman boşluğuna bakan bir bal- ni hem de kararlı olduğunu… Her
konu vardı, hiç çiçeği olmayan. O zaman yaptığını yaptı İdris, “Ayrılır-
evin duvarlarına baka baka akşam- san seni de kendimi de vururum.”
lar oluyordu. Annesine tahammül dedi. Menekşe her seferinde “Peki.”
edemiyor, artık gelmesini hiç iste- der ayrılık lafı etmezdi korkusun-
miyordu. Annesi de çocuğu alıp sık dan, ama bu sefer öyle yapmadı,
sık kendi evine götürüyordu. O gün korkmadı, ne İdris’ den ne ölüm-
kendisini çocuğunun babası olan den. “Vur.” dedi. İdris blöf yaptığını
o adama gönderdiği için annesine sandı, çıkardı tabancasını, Menek-
kahrediyordu Menekşe. O gün o şe’nin başına dayadı. Çocuk annesi-
adama gittiği için kendisine kahre- ne bakıyordu, tabancanın namlusu
diyordu. Ve kendisini bıraktığı için Menekşe’nin kafasındaydı. “Vur.”
Mustafa’ya kahrediyordu. En çok dedi Menekşe. “Ayrılacak mısın?”
da Mustafa’ya...Bütün bu yaşadık- dedi İdris, “Evet.” dedi Menekşe.
larının onun yüzünden olduğuna “Ayrılırsan seni vururum.” dedi İd-
inanıyordu. Yarım kalan duyguları- ris, “Vur.” dedi Menekşe ve vurdu
nı tamamlamak için yanlış kişilere İdris. Çocuk annesine bakıyordu….
gittiğine inanıyordu. Hayallerinin Tabancayı kendi başına dayadı bu
hiç biri gerçekleşmediği için kade- kez. Menekşe’yi vururkenki kadar
rine kahrediyordu. İki oda bir salon kolay çekemedi tetiği, gözlerini
evin içinde bu düşüncelerle dolaşıp yumdu, açtı, korktu, korkaktı za-
duruyordu Menekşe, doğmamış ten… Ve çekti tetiği. Çocuk annesi-
gibi ve hiç doğurmamış gibi, hiç eşi ne bakıyordu hala…
dostu olamamış gibi, hiç kimseyle
konuşmamış gibi, hiç selamlaşma-
mış gibi. Yalnız. Ve her an gelecek
İdris’in hastalıklı düşüncesiyle.

İdris büyük bir çıkmazın içindeydi.
Onunki sevgi falan değildi, onunki
hastalıktı. Bir nevi delilikti. Menek-
şesiz bir hayatı asla düşünmüyor-
du. Menekşe’ye bunu her fırsatta
söylüyordu. Karısı da onun ilişki-
sini öğrenmişti. Menekşe’ye haber
gönderiyor, kocasını bırakmasını
istiyordu. Ve Menekşe İdris’e kesin
ayrılmak istediğini söylemeye karar
verdi. Karısından ayrılsa da onun-
la birlikte olmayacaktı. Kararlıydı.
Uzun süreden beri ilk kez kendine
saygı duydu. Duruşu değişti, dikleş-
ti. Hayat kendi hayatıydı, başkasının
isteğine göre yaşayamazdı. Ne pa-
hasına olursa olsun İdris’i bıraka-
caktı.

O gün çocuğunu ve annesini ya-
nına çağırdı. İdris geldiğinde onlar
da evdeydiler. İdris her zaman ki

86 86