Page 41 - mentese_10

tamircileri, lokma dağıtan hayırcı- Bu yazıyı yazmışsam sebebi o bül-
ları, güvercinleri yemleyen çocuk- büldür.
ları ile her canlı için ortak bir alan Sabahın evvelinde, Muğla Otoga-
değil midir? rı’nda inip biraz yürüdükten sonra
Daha size uzun uzadıya yüz küsur “hoş geldin” sesiyle karşılandığım
yıllık Şerefliler Evi’nden, bahçesin- unutulmaz anların sahibi o bülbül-
de kırk yıllık dostluklarını taze bir dür.
Türk kahvesi eşliğinde yenileyen Kitabından okudum; “Bülbülü öl-
ihtiyarlardan, başka şehirlerden dürmek günahtır.”
Muğla’ya okumaya gelen gençle- Bu böyledir.
rin uzayıp giden kahvaltı alışkan- Onu öldürmek için değil taş at-
lıklarından, evin çatısına tüneyen mak, gökyüzünü kuşatmanız yeter.
güvercinlerden, masanıza kadar Toprağı ve ağacı yok etmeniz yeter.
gelerek ekmeğinizden bölüşen ser- Bugün, sabahın seherinde hangi
çelerden, her fotoğraf karesinin şehirdeyseniz pencereye ya da bal-
güzelleri kedilerden bahsetmedim kona koşun.
bile. Kulak verin bakalım; size güzel bir
Mustafa Kutlu’nun Tarla Kuşu’nun gün dileyen bülbülü duyabilecek
Sesi’ni, A. Ali Ural’ın Peygamber’in misiniz?
Aynaları’nı, Ömer Lekesiz’in Sev- Bülbülün sesini duyuyorsanız gü-
gilinin Evi’ni, Mustafa Özçelik’in nahsız bir şehirde yaşıyorsunuz
Bir Irmak Düşü’nü, Abdullah demektir.
Harmancı’nın Muhteris’ini burada
okudum. Mehmet Kahraman’ın Muğla; henüz bu günahı işlememiş
Işıklar Açık Kalsın’ını, Amin Ma- şehirlerdendir.
luf’un Ölümcül Kimlikler’ini,
Asım Gültekin’in Alışmak Ölümü-
ne Karşı’sını, Ahmet Ümit’in İstan- *Menteşe’deki Muğla
bul Hatırası’nı, Hüzeyme Yeşim (Çizgi – 2019) kitabından
Koçak’ın Hayat 7 Renktir’ini, hatta
Herper Lee’nin Bülbülü Öldürmek
kitabını burada okudum.
“Öğreneceğin şeylerin çoğunu ki-
taplardan öğrenmeyeceksin... Yani,
ineklerle ilgili bir şeyler öğrene-
ceksen, gidip inek sağacaksın fa-
lan, anladın mı?” cümlesinin altını
burada çizdim.
Kitabı fark etmeme ve okumaya
beni iten sebebi de size söyleyeyim
mi?
Bir bülbül.
Evet, sadece bu…
Bir bülbül.
Yazının başında saydığım kuşlar-
dan ziyade benim Muğla’da tek
geçtiğim kuş bülbüldür.
Menteşe Öğretmenevi’nde kaldı-
ğım iki ay -şubat ve mart ayları-
boyunca penceremi açmışsam, ha-
fif üşütmüşsem sebebi o bülbüldür.
Her sabah bana güzel şarkılar söy-
leyen -yoksa dertli mi- o bülbül-
dür.