Page 37 - mentese_10

Kemal GÜRBÜZ YOLCULUK (ÖYKÜ)
Yazar -Şair

dam telaşlıdır. Düşünce- yüksek basınçtan etkilenirse? Ya Nihayet varılmıştır varılacak yere.
li, düşünceli varacağı yere hasta bir daha gelmemek üzere gi- Umuda koşmaya çalışır, bir garip
Avarmak ister. Ambulans derse? Ya da şimdiki durumundan sevinç, bir garip duygudur bu. Ne
gelmemiştir, endişe hat safhadadır, kötü olursa? Nasıl dayanır vicdan sevinci çoğalır, ne de umutsuzluğa
uçağa yetişemeyeceğiz diye. Yerin- yorgunluğuna bu yürek? Sonra kapılır. Adam yaşamın en zor gün-
de duramaz, endişesini eşine ve kı- eşini, çocuklarını nasıl teselli eder lerinde dahi umutsuzluğa kapılma-
zına belli etmemeye çalışır. Çalışır insan. Babamız nerde diye soran mıştır. Umutsuzluğu azalsa da za-
ama için için kendini yer bitirir. çocuklarına nasıl cevap verebilir. man zaman, umudunu kaybetmez.
Gerekli yerlere tekrar, tekrar tele- Eşinin yüzüne nasıl bakılır, nasıl Bu olayda da böyle olmuştur.
fon eder ve beklemeye başlar!.. teselli edilebilir. Adamı yeni olaylar bekler, başka
Sonunda gelir ambulans, yolculuk Sonunda ulaşılır gidilecek yere. hastalar vardır, gitmelidir, yanla-
başlar. Bir hüzün çökmüştür yüre- İşlemlerden sonra uçak havalanır. rında olmalıdır insanların. Çünkü
ğine adamın. Ambulans giderken Havada dalar düşüncelere. Ada- öyle yetişmiştir, sevgi dağıtır, umut
denize bakar. Deniz coşmuş, yağış mın gözü hastadadır, davranışla- çoğaltır!..
devam etmekte. Ama balıkçıların rını gözler. Basıncın etkilerini izler Umuda yolculuk tekrar başlar!..
gözü kara. Gözü kara olmasa da el- hastaya gözükmeden, düşünceli-
den ne gelir. Evde ekmek bekleyen- dir!
ler var! Mecbur avlanmaya, dalga- Uçak iner havalanına, beklemek
larla boğuşmaya. Hatta canından gerekmektedir. Daha ulaşılama-
bile olabilirler. mıştır ulaşılacak yere. Umutla
Dağlar vazgeçmiştir toprağından, beklemek gerekir. Beyinde bin bir
bende durana kadar denizde dur- düşünce vardır. Sanki yıllardır bur-
sun diyordur! Toprakla dağ anla- da bekliyorlardır. Zor geçer zaman.
şamamış! Toprak yağan yağmurun Çünkü hasta huysuzlanır. Bağlı bu-
sularına karışarak bir daha geri lunduğu koltuklardan kalkıp otur-
dönmemek üzere denize doğru yol mak ister. Hiç bir şey hatırlamaz,
almakta. İnsanda öyle değil midir? kaza ile ilgili. Koltuktan gülücükler
Aynı toprak gibi, bir daha dönül- atar, iyi midir, kötü müdür anlaşıl-
meyecek yere gitmez mi? Gitti mi maz. Bu durumu bir oyun zanne-
gelir mi bir daha? Toprağı da de- der. Yalancı gülücüklerle karşılık
ğil midir ki, yerinden yurdundan verilir hastaya. Saat gelir uçak ha-
eden, bezdiren insan!.. Bu bezgin- valanır.
liğin sonucu değil midir, bir daha Aşağıda ışıl ışıl kentler, kasabalar,
dönmemek üzere denize koşması!.. köylerin ışıkları gözükmektedir.
Deniz toprak kokar, araba yol alır, Şiiler okunur belki! Belki paylaşılır
tedirgindir adam. Hastayı sağ-se- lokma! Sevgi paylaşılır kim bilir?
lim gideceği yere ulaştırmak kolay Hep iyi düşünür, kötülük aklının
değildir, aktarmalıdır uçak. Has- ucunda bile yoktur adamın. O ne-
tayı uçağa yetiştirememe kaygı- denler birçok olumsuzlukları dü-
sı taşır. Ambülânsın kaza yapma şünmez. Mesela, uçaktan bakınca
ihtimali vardır, tedirgindir adam. ışıl ışıl yanan evlerde, sokaklarda,
Çünkü yerler kaygandır, ambülâns caddelerde, iyiliklerin olduğu ka-
kayabilir, ya da ani bir frenle sav- dar kötülüklerinde yaşanacağını
rulabilir. Ambülânstan hasta in- aklına bile getirmez. Hayata hep
dirilirken, uçağa bindirilirken gö- pozitif bakar, bakmaya çalışır.
revlilerin dikkatsizliği sonucunda Umutlar, umutsuzluklar yaşamda
ellerinden kayıp hasta yere düşe- vardır! Ne gariptir yaşam, düşü-
bilir. Her ihtimal böyle bir günde nür, ne gariptir yaşamak? Çıkar yol
akla gelmektedir! Uçakta ya hasta bulamaz!